صفحه / سطر / يازده / 10 و 11 / بدين صورت تغيير داده آيد : و گاه اين فعل را ، كه خود در معنى نشان دادن از افعال متعدّى است ، از مصدر قياسى تامّ « نماييدن » به صورت « نماييده » ( - نماييده است ) به كار برده : 2 / 6 . دوازده / 5 / افزوده شود : رك : « تاريخ بيهقى » ص 180 س 8 . بيست و چهار ، حاشيهء شماره 1 . . . / « ابدع البدايع » هفتاد و شش ، حاشيهء شمارهء 3 / نفثة المصدور ، ص 75 - 86 . . . 1 / 11 / رك : ص 727 و 728 ( : اين صفحه و صفحهء بعد ) . 7 / 9 / ظ : رنجورى را در شب . . . 9 / 8 / سبب ثبت علامت همزهء قطع بر زير همزهء « إسمع » ، كه از مقولهء همزه‌هاى وصل است ، آنست كه : قطع و وصل دو صفت همزه است بهنگام تلفّظ ، قطع آنست كه همزه هرجا قرار گيرد تلفّظ شود و وصل آنكه فقط در ابتداى سخن و آغاز جمله خوانده شود و در درج كلام ساقط گردد . مانند : إرحم يا ربّ ، و يا ربّ ارحم ( مثال از « القواعد الجليّة » ، الكتاب الأوّل ، بيروت 1911 ، ص 3 ) . ازاين‌رو ثبت علامت همزهء وصل ( : ا ) در جملى كه بدين نوع همزه آغاز مىگردد ، به ظاهر درست نمىنمايد ، و از اين مقوله است حديث